تور مالزی نوروز 95

آیات قرآن با خط زرین روی زمینه سرخ در و دیوار و ستونهای یادداشتهای پثن مسجد را آراسته است. محراب مسجد نیز بسیار مجلل و مزین است. در سمت چپ تالار یک ردیف میز و صندلی کوچک پشت سر هم چیده شده بود، برای نمازگزاران پیر و ناتوانی که ناگزیرند نشسته نماز بخوانند. ولی فرش مسجد یکسره از موکت های سبزرنگی بود که عبارت «مسجد نیوجیه» را با رنگ سفید و خطی به سبک کوفی دور تا دور آن بافته بودند.

از صحن مسجد تور مالزی نوروز 95 که بیرون آمدیم، مشتی ظرف پلاستیکی لوله دار دیدم که فورا فهمیدم چیست: «افتابه!» خیلی خوشحال شدم. مدتها بود که دنبال آفتابه می گشتم و پیدا نمیکردم. از حاج یوسف پرسیدیم از کجا می توان یکی از آنها را خرید. ساده بود، فروشگاهی در حیاط مسجد بود که افتابه هم می فروخت. فروشنده اسمش حاج یونس بود. انگلیسی نمیدانست، اما فرانسوی را عالی حرف میزد. علاوه بر آفتابه یک تسبیح چینی هم از او خریدم. فیروزه با تعجب به آفتابه نگاه کرد و پرسید به چه درد می خورد. صادقانه برایش توضیح دادم. چشمهای کشور مالزی ریز چینیاش از حیرت گشاد شد و گفت: «بله! خیلی جالب!» اما فردای ان روز ماجرای افتابه در کلاس نقل مجلسی شد و من مجبور شدم درس مفصلی در باب طهارت ایراد کنم.

در اطراف پکن هم حداقل دو روستای مسلمان نشین دیدم که زبان فارسی به طور سنتی در آنها تدریس می شد، زیرا بسیاری از اصطلاحات و ادعیه و اوراد مذهبی در انها همچنان به زبان فارسی حفظ و بیان میشد. اشنایی با این دو روستا را مدیون دوست فاضل فرهیخته ای هستم به نام آنتونی گارنو، که اصالتاً مسیحی و استرالیایی بود. آنتونی، به سبب احاطه عجیبی که بر زبان، تاریخ و فرهنگ، و تمدن چین داشت، متوجه تأثیر شگرفی شده بود که ایران و اسلام و زبان فارسی بر جامعه چین داشته اند. وقتی با او اشنا شدم مشغول

پژوهشی دربارهٔ نحلههای صوفیانه ای چون قادریه و نقشبندیه

یادداشتهای پخان

اطلاعات مفید درباره کشور مالزی...